Arrozcaldojuan
Hayaang maging alikabok ang mga salitang namamagitan sa atin habang hinihintay ko ang dahan-dahang pagbukas ng iyong mundo. Hindi kailangang magmadali ng mga bituin sa pagkinang dahil sapat na sa akin ang pagmasdan ang liwanag mo mula sa malayo habang nakatitig sa dalampasigan at hinahayaan ang bawat hampas ng alon na ipaalala na may tamang panahon ang lahat ng pagdating.
Pinatigil mo ang ikot ng mundo ko sa gitna ng kalsadang walang tawiran habang ikaw ay patuloy na naglalakad patungo sa dulo na wala ako. Mas pipiliin ko pang maging anino sa likod ng iyong mga pangarap kaysa maging malaya sa mundong wala ang iyong tanglaw.
Patawad kung naging mapusok ang aking puso at humiling ng higit sa kaya mong ibigay sa ngayon. Mananatili akong ugat sa ilalim ng lupang iyong tinatapakan at magiging piping saksi sa iyong paglago kahit walang hawak na pangako. Handa akong tumayo sa ulan habang hinihintay ang iyong pagsikat dahil ang pagtitiyaga sa dilim ang tanging paraan na alam ko upang patunayan ang aking katapatan.